"Wie zoekt zal vinden" is een te pas en te onpas gebruikt cliché zonder enige waarde..
Wie zoekt moet eerst "iets" missen of denken "iets" te vinden dat verklaren kan waarom het zoeken naar "iets" leidt tot "niets", alles is immers niets omdat niets alles is..

"Ontsluiering" is het voor iedereen zichtbaar worden van hen die ons voorgingen/stierven en dat proces is al volop aan de gang, zij die dat evenals ikzelf al langer kunnen zien zullen dat zeker beamen..

Het grote raadsel des levens is het best te doorgronden wanneer er niet telkens naar namen en begrippen zoals christus enz wordt terug-gegrepen omdat er dan naar dat wat was wordt terug gegrepen en dat is nu net het niets wat ik bedoel, wat was dat was immers..

Wij als mens op Aarde bestaan uit meer dan die ene met dat zieltje, wij hebben alles al ervaren en hebben de vroegere Aarde(s)bewoond hetzij met een ander bewustzijn en geen of beperkt denkvermogen, wij zijn al vele Zonnen gepasseerd om daarna een nieuwe Aarde te bevolken waarbij wij als (roze)wolk bewoner onszelf als koolstofbatterij bedenken en altijd bedacht hebben, onze gedachten of creëerend vermogen houden de werelden waar wij onszelf bedenken/stabiliseren.

Zonder deze gedachten zouden er slechts wat onstabiele atomen e.d. tegen elkaar botsen en/of afstoten..

Wij vertoeven in die roze wolk, is geen idee van zomaar want roep jezelf maar in gedachten en voila, heb er zelf ook foto's van gemaakt wanneer ik aan kom draven in m'n wolk des verbonds met het niets..

Wij in de roze wolk worden ook weer bedacht door wederom onszelf maar nu vanaf een etage hoger waar de ether/aether onze hoedanigheid stabiel houdt en daar worden wij ook weer stabiel gehouden door onszelf in een hoedanigheid van pure gedachte, ook daar heb ik videobeelden van gemaakt en het viel me op dat hoe "hoger" je (je)zelf "zetelt" des te harder wil je roepen naar jezelf in de wat lagere regionen.

Want waar wij "nu" zijn bedenken wij onszelf ook maar dan niet van boven naar beneden maar vice versa, dus de lagere regionen zijn onze eigen hoedanigheden in de "vorm" van bijvoorbeeld een kwelgeest of iets dergelijks en die hebben de gedachte dat wij onszelf in de weg staan en heben bedacht dat wij onze eigen plek hebben ingepikt en dan is het eenvoudiger je van onderaf te straffen (om jezelf) dan van bovenaf nietwaar..

Dus wanneer ik mijn (en die van allen "gordel"??)verhaal samenvat en mijn verhaal is ook een ander zijn/haar verhaal, want wij zijn hier tegelijkertijd op deze Aarde (vorm)en zodra er ontsluierd wordt oftewel er gaat een raam open en er komt een frisse wind doorheen waaien zal het direct duidelijk zijn..

Wij zijn er altijd geweest en zijn er nog, onze vroege vorm liet zichzelf na de "verassing" achter en begon zichzelf onder een andere Zon en op een nieuwe Aarde-vorm te ontwaren, bewust van het achterlaten van zich(ons)zelf wat onszelf daar stabiel zou houden zoals ik al schreef inzake het "be"denken i.p.v. "na"denken, want dan ben je jezelf zo kwijt..

Wij zijn de eerste gedachte en de Schaduwgedachte, de bedachte gedachte en de hogere gedachte, de bewuste gedachte en tastbare gedachte en opeens ben je "het" hogere denken.....maar op het moment van die bewustwording ben je jezelf ook weer bewust van het "bedacht" worden van je eigen gedachte door het denken dat je bedacht werd en wordt..

Ja een cyclus, dood is nooit bedacht omdat dood als zodanig geen gedachte nodig heeft om er te kunnen zijn aangezien dat onze "echte" "bestaansvorm" is, in vele vormen trouwens omdat wij onszelf al hadden bedacht toen er nog geen sprake was van enig "denkvermogen" want dat "vermogen" moest eerst worden opgewekt (uit de doden)en dat werd/wordt derhalve opgewekt door onszelf te bedenken als koolstof-batterij dus als mens op een Aarde-vorm die zijn "hogere" vorm/hoedanigheid voedt via een zilverkleurig stroomdraadje op of als die "roze wolk" waarvan uit wij onze hogere vorm ook weer voeden die op onze beurt ons weer bedachten enzovoort..

Ken uzelve dan kent u het AL, alles is niets omdat niets alles is..
De Maya's waren geen rekenwonders maar hadden gewoon een goed geheugen en ook dat waren en zijn wij zelf, wij bedachten en bedenken immers alles, dus niets dus alles..