| De tijden veranderen |
 |
 |
 |
| Geschreven door Riet Okken |
| vrijdag, 30 december 2011 15:22 |
|
Aan het begin van het zo bekende Maya-jaar 2012 lijkt het me goed om eens te gaan kijken naar wat al die apocalyptische fantasieën nu echt waard zijn. Waar komen ze überhaupt vandaan? Op gezette tijden breekt de gekte los. Ons goed informeren over deze kwestie, zal ons voorgoed verlossen van dergelijke fantasieën en angsten. Dat heeft het in elk geval met mij gedaan!
Er is een interessante verbinding tussen astrologie en de oude religies en dat is die van de tijdperken, de aeonen. In vele geschriften staan er verwijzingen naar, en de belangrijkste ervan is die van het begrip het einde der tijden. We vinden deze verwijzingen uitgebreid in het Hebreeuwse en Nieuwe Testament en ook in de Dode Zeerollen. Men was zich, vooral in het oude Egypte en Babylonië, bewust van de zogenaamde precessie van de equinoxen en dat wil zeggen dat ongeveer elke 2150 jaar de zon tijdens de voorjaarsequinox in een ander teken opkomt. Onze moeder aarde maakt op zich drie bewegingen. Twee kennen we allemaal. De aarde draait om haar eigen as en om de zon. De derde beweging is hedentendage minder bekend en heet de precessie. Het heeft met de invloed van de zwaartekracht van zon en maan te maken. Daardoor kent de aarde een schommeling in haar rotatie om haar as. Ene Hipparchus wist er in 129 vóór onze jaartelling al van en hij kon het alleen maar gemeten hebben als hij ook oudere meetgegevens had. Kennis hierover is dus al heel oud. Zelfs in de Egyptische piramides schijnt de kennis van de precessies verwerkt te zijn.1) Het lentepunt verplaatst zich eens in de bijna 26000 jaar door de gehele dierenriem, en dit wordt veroorzaakt, doordat de Aarde zelf een tollende beweging maakt, en met zijn Noordpool eens in de 26000 jaar een cirkel aan de hemel beschrijft. Het teruglopen van het lentepunt door de dierenriem heen heet de Precessie van de Equinox.
Het heet een precessie omdat de constellaties, de tekens, terugwaarts lopen in plaats van vooruit. Als de precessie door alle twaalf tekens is gegaan zijn we 26000 jaar verder en dat heet een groot jaar. Deze 26000 jaar zien we ook in de Maya - kalender. Elke 2150 jaar dat de precessie door één teken gaat heet een tijdperk of een aeon. Van 4300- 2150 voor onze telling kenden we het tijdperk van de Stier en van 2150 tot het jaar 0 van onze jaartelling hadden we het tijdperk van de Ram. En vanaf ongeveer 0 – 2150 zitten we in het Vissentijdperk. Daar zijn we nu ongeveer van aan het eind gekomen. Daarna komt het Watermantijdperk, waar al jaren zo nu en dan over gesproken en geschreven wordt. Wie kent niet de musical Hair uit de zestiger jaren met zijn ‘it is the Age of Aquarius?’ Welnu, in het Hebreeuwse Testament staat een verhaal waarin Mozes, de Wetgever, verontrust is en boos dat zijn mensen een gouden kalf aanbidden. Dit wordt traditioneel uitgelegd als de aanbidding van het volk van valse beelden. Mozes is boos, want het oude moet afgedaan hebben. In feite gaat het om de vernietiging van het Stiertijdperk. Bij de Perzische god Mithras zien we eenzelfde symboliek. Hij doodt ook de Stier. Mozes vertegenwoordigt het nieuwe tijdperk van de Ram. Daarom is het blazen op de ramshoorn bij de joden een bekend gebruik geworden om het nieuwe jaar in te luiden. Men is overigens vergeten dat we allang in het Vissentijdperk zitten. Zo gaat dat met tradities. We blijven ergens steken!
Jezus symboliseert het Vissentijdperk en we zien dan ook in de evangeliën veel vissensymboliek. De leerlingen zijn vissers die hun netten met vis in het meer van Galilea binnenhalen, ze worden door Jezus vissers van mensen genoemd en Jezus zelf vermenigvuldigt brood en vis. In feite betekent het dat het Koninkrijk van de Zon (de Zoon!) door het astrologische teken van Vissen gaat. Het lijkt erop dat de Jezusmythe speciaal voor het Vissentijdperk werd ontworpen! Om in het Vissentijdperk te komen moest de Ram gedood worden. De Ram staat voor de dappere strijder. In mijn nieuwe boek Jezus ontsluierd, die ergens in 2012 zal verschijnen, beschrijf ik dat de evangelieschrijvers op de een of andere manier wilden dat oude oorlogsgeschiedenissen van de joodse opstand tegen de Romeinen en andere oude strijdbijlen begraven werden. Dat er een nieuwe Joshua zou komen, geen Ramstrijder meer, maar een zachtmoedige Jezus, de Vissenkoning, die als een echte Vissen met iedereen versmelt. Er waren in de kosmos en dus in de tijdsgeest andere krachten en andere energieën aan het werk, die aan het licht wilden komen. We gaan van Ram naar Vissen! The times are a-changing! Daarom staat het Nieuwe Testament zo vol gisting en vol apocalyptische angsten en ideeën, maar ook vol nieuwe ideeën en energie, zoals we dat in de huidige tijd ook weer zien, nu we in de overgang van het Vissentijdperk naar het Watermantijdperk zitten. In dit licht kunnen we de uitspraak van Johannes de Doper zien waar hij zegt: ‘Het Koninkrijk van God is komende.’ Deze overgangen geven cyclische crises aan, waarbij onwetendheid maakt dat men denkt dat het eind van de wereld nabij is.
In Lucas 22 staat een verhaal waarin Jezus naar het volgende tijdperk verwijst, dat van Waterman, de waterdrager. ‘Wanneer gij de stad inkomt, zal u een man tegenkomen die een kruik water draagt. Volgt hem in het huis dat hij binnengaat en zegt dan tot de heer van dat huis: De Meester zegt u: waar is het vertrek waar ik met mijn leerlingen het Pascha kan eten?’ Wanneer de zon, de zoon, het teken van Vissen verlaat, gaat hij naar het huis van de Waterman! Christenen, die niet geïnformeerd zijn over het feit dat men de zoon als het ware over de zon heen heeft gedrapeerd, hebben altijd gedacht dat het hier om een gewoon huis gaat, maar het gaat hier in feite om een astrologisch huis. Met de astrologie wordt alles zo klaar als een klontje!
Nu kennen we allemaal de verhalen over het einde der wereld. Op gezette tijden breekt er bij sommigen de gekte of angst uit dat het einde der tijden nabij is. We zien het al in het laatste boek van de Bijbel, het boek der Openbaringen. In feite berust het allemaal op een misverstaan van deze astrologische teksten en gegevens. In de laatste zin in het evangelie van Matteus bijvoorbeeld zegt Jezus tot zijn leerlingen: ‘Ik zal met jullie zijn tot aan de voleinding van de wereld.’ Dit is echter een verkeerde vertaling uit het Grieks. De laatste woorden luiden: tes sunteleias tou aioonos en dat betekent tot aan de voleinding van de aeon, het tijdperk! Jezus zal als Vissenzo(o)n tot aan het einde van het Vissentijdperk bij ons zijn! Elk jaar gaat de Zon ook dertig graden door het teken Vissen en Jezus is dan ook ongeveer dertig jaar geworden in het verhaal, hetgeen niet toevallig is! En door dit soort verkeerde vertalingen komt de angst in de wereld! Na elk tijdperk komt weer een ander tijdperk. En het einde ter tijden is niets anders dan het einde van een tijdperk en het begin van een ander tijdperk met een andere energie en andere levensthema’s. Daarom werd overigens het woord aeon ook wel vertaald als kracht of geest. Na Jezus en het Christendom zal er een andere tijd komen met een andere geest. We zien nu al dat door dit soort informatie er bommetjes onder de kerk van Jezus gelegd worden! Het teken Waterman heeft te maken met nieuwe inzichten, met verandering, maar ook met nieuwe wetenschappelijke inzichten en uitvindingen. Waterman heeft meer met broeder-en zusterschap te maken dan de hiërarchische systemen van de Vissenkerk. We zullen met een meer rationele blik gaan kijken dan in het spirituele Vissentijdperk. Het teken Vissen staat in zijn lagere octaven voor goedgelovigheid en verwarring, voor vaagheid en spirituele verlakkerij. Op hogere niveaus staat het voor humaniteit en mededogen. Al deze aspecten kennen we van het Christendom.
We staan aan de vooravond van een nieuw tijdperk, daardoor is er veel afbraak van het oude, en vinden we her en der al tekenen van een nieuwe tijd. In zo’n overgangsperiode is er altijd meer angst en verwarring. Niet echter als we weten dat we ons in de barensweeën van een nieuw tijdperk bevinden. Ja, the times they are a-changin’. Ook ten aanzien van religie. We zullen ons minder op de mouw laten spelden en meer geneigd zijn het rationeel te onderzoeken. Zie mijn nieuwe boek! 
|
Mooie waarheid .Net zoals in zeitgeist god word uitgelegd als een planeet de zon creeerder van alles is dit een mooie aansluiting dat ze niet over mensen maar over het universum praten !